Jadorna Studio Sp. z o.o. – Projektowanie i zakładanie ogrodów

Park w okolicach Gostynia

Park został założony w XIX wieku w stylu krajobrazowym. Styl ten charakteryzują między innymi rozległe trawniki, naśladujące naturę nasadzeni drzew i krzewów, malownicze zbiorniki wodne i romantyczne ruiny.
Planowany fragment parku musi nawiązywać układem przestrzennym oraz stylem do istniejącej, historycznej częśći założenia. Zaznaczone na planie osie widokowe stanowią przedłużenie dochodzących do granicy obu części alejek. Dzięki temu zapewnione zostanie płynne przedłużenie struktury parku, przy jednoczesnym zachowaniu pewnej odrębności projektowanej przestrzeni. Ma ona swą własną oś widokową, którą należy uwzględnić przy planowaniu poszczególnych elementów parku.
Inspiracją do powstania nieniejszego projektu były zarówno historyczne parki krajobrazowe, jak i współczesne założenia wykorzystujące kształtowanie terenu tak, by zapewnić jak najbardziej atrakcyjne widoki, a także nowoczesne formy zegarów słonecznych. Połączenie tych źródeł inspiracji zapewni parkowi zarówno łączność z historyczną przeszłością, jak i spojrzenie w przyszłość.

W koncepcji parku oś główna jest zarazem osią czasu, na której znajduje się teraźniejszość (wieża strażnicza), z której można obserwować zarówno przeszłość (romantyczna altana na wyspie), jak i  spoglądać w przyszłość (nowoczesny zegar słoneczny, symbol przemijającego czasu). Spacer po parku stanowi alegorię wędrówki we wspomnieniach w przeszłości i w marzeniach – w przyszłości.

Wzdłuż dłuższej osi parku przeprowadzono oś widokową, na której zaprojektowano kilka przyciągających wzrok obiektów. W centrum parku, na wzgórzu, zaplanowano wieżę widokową stylizowaną na średniowieczną strażnicę, wzniesioną ze starej cegły lub kamieni polnych. Z wieży tej można obserwować położoną na północ od niej wyspę na malowniczym jeziorze. Na wyspie, na tle barwnych drzew i krzewów, stoi romantyczna altana z kutego metalu. Na południe od wieży leży jeszcze jeden niewielki zbiornik wodny, a za nim obszerny trawnik w zacisznej kotlince. W jego centrum widać nowoczesny zegar słoneczny. Płaszczyzna nad kotlinką porośnięta jest “dziką” łąką kwietną.
Główna oś widokowa jest otwarta na całej swojej długości, natomiast nie przebiega wzdłuż niej żadna ścieżka. Kręte alejki wymuszają na spacerowiczu dłuższą i ciekawszą trasę, wielokrotnie przecinającą oś widokową i dostarczającą coraz to nowych widoków i wrażeń. Dzieki temu spacer jest bardziej interesujacy, a cała przestrzeń parku lepiej wykorzystana.
Główna oś przecięta jest trzema mniejszymi, prostopadłymi do niej osiami widokowymi. Wzdłuż nich znajdują się aleje stanowiące przedłużenie traktów ze starej części parku. Każda z nich wychodzi na jeden z najważniejszych elementów założenia – jezioro, wieżę lub zegar słoneczny. Północna oś przechodzi ze ścieżki w zielony most, z którego widać zarówno wyspę z altaną, jak i wieżę obserwacyjną. Oś kończy się ławką pod pergolą porośniętą pnącymi różami. Środkowa oś wychodzi wprost na pagórek z wieżą obserwacyjną, natomiast południowa – na zegar słoneczny.
Miękko wijące się ścieżki umożliwiają spacer brzegiem jeziora, prowadzą wśród rozległych trawników lub grup drzew. Z każdego punktu roztacza się inny widok, ale tylko z wiezy obserwacyjnej można ogarnąć wzrokiem całość założenia. Dzięki temu park zachowuje swoją tajemniczość, a spacer po nim posiada element niespodzianki.